mimijaidee's profilepicturePhotosBlogListsMore Tools Help
December 11

สิ้นปีเหมือนสิ้นใจ

ทำไมช่วงสิ้นปี แทนที่จะรู้สึกalert กับการทำงานทุกๆ ปี มาปีนี้อารมณ์ส้วมสุดๆ คิดว่าน่าจะมาจากพิษทางดศรฐกิจส่งผลให้บรรยากาศการทำงานเคร่งเครียด เพราะลูกค้าถอน Ads
กันระห่ำ...ภายในก็มีการเปลี่ยนแปลงในเรื่องบริหารคนและบริหารงาน ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมมาเปลี่ยนตอนนี้ ในช่วงที่ยุ่งที่สุดอีก! แถมรายงานก็ต้องส่ง+อ่านหนังสือเตรียมสอบ IS
ก็ยังไม่ได้แตะ...ไม่เข้าใจว่าจะทำทุกอย่างเวลาเดียวกันได้ไง? เครียดนะเนี่ย+++++++ แต่ช่วยไม่ได้ชีวิตก็เงี้ย ไม่อดทนก็ไม่อยู่รอดปลอดภัย
มี่มี่
May 23

ฮ่วย!

เป็นเวลานานมากที่ไม่ได้อัพเดทบล็อค ซึ่งต้องปัดฝุ่นใหม่เลยทีเดียว เพราะหน้าตาของบล็อกก็โดน MSN เปลี่ยนซะกรูงง ช่วงนี้มีอะไรเปลี่ยนแปลงที่ออฟฟิศมากมาย ทั้งคนจะออก คนจะเข้า ทำให้มานั่งคิดว่าแล้วกรูถึงเวลาหรือยัง? ก็มองหางานใหม่ได้หลายอัน แต่ยังไม่มีปัญญาเขียน resume ว่าเสาร์-อาทิตย์จะเขียน ก็แม่งธุระเยอะจัด ทั้งเรียนทั้งทำรายงาน เมื่อไหร่กรูจะหลุดจากวงจรนี้ได้ล่ะเนี่ย บอกตรงๆ ว่า งานหนักจิงๆ ตั้งแต่เข้ามา 3 ปี ปีนี้ดวงงานมาสุดๆ โดยเฉพาะงานยุ่งนะ แต่เงินเดือนเท่าเดิม คิดดูน้ำมันวันนี้ที่เมืองไทย 38 บาทแล้วมั้ง ซึ่งป่าป๊าได้ทำการติดแก๊สเรียบร้อยแล้ว 55555 คุ้มว่ะ จากเดือนละ 5 พัน เหลือ 2000 ค่อยยังชั่ว ไม่งั้นก็คงมีชีวิตชั่วๆ เงินเก็บไม่พอเหมือนเดิม อยากไปเที่ยวแล้วอ่ะ มีแต่คนไปเที่ยว แต่เราไปไม่ได้อ่ะ อยากเรียนจบเร็วๆ อยากรับ ป.โท เร็วๆ จากนั้นเราจะไปเรียนอย่างอื่นที่ชอบแล้ว นั่นคือ การใช้สีและวาดรูป 555555 ไม่ก็ไปเรียนภาษาสักเดือน 2 เดือน
...หลังจากบ่น ก็กลับมาคิ้วขมวดกับกองงานอย่างเดิม...
ฮ่วย! 
February 26

ไปวังน้ำเขียวมาล่ะ

คือว่า เป็นทริปแรกหลังจากเรียน ป.โท มาได้ 2 เทอม หรือเกือบๆ 6 เดือนที่ได้ไปเฮฮาปาร์ตี้กับพี่ๆ ที่บริษัท ไปวังน้ำเขียวมาล่ะ อากาศดีมากๆ สมแล้วที่ได้รับการยกย่องให้เป็นพื้นที่ที่มีโอโซนมากติดอันดับในไทย ....ก็คงจริง เพราะอากาศดีสุดๆ แม้ว่ากลางวันจะร้อนสักหน่อย แต่ตอนกลางคืนนะ อากาศเย็นสบาย-หนาวเลยล่ะ อากาศช่วงนี้จะเย็นถึง 12.00 เลยล่ะ โชคดีที่ได้ที่พักดี ยรรยากาศดีไม่แพงเลย อาหารก็เจ๋ง อยากพาครอบครัวไปด้วยล่ะ เรียกว่าเป็นจังหวัดแห่งการท่องเที่ยวแบบ อะโกร ทัวริซึม สุขภาพดีเพราะกินผักตลอดมื้อ ผักสด+อร่อยมากๆ กินกันจนวันหนึ่งอ สระอึ ประมาณ 2 ครั้ง...โชว์ด้วยภาพเลยแล้วกัน
February 06

เครียด

บอกตรงๆ ช่วงนี้นอนได้ไม่ถึง 6 ช.ม. / คืน ไม่ได้ออกกำลังกายซึ่งเป็นกิจกรรมสุดโปรดมาเป็นเวลาเกือบเดือนแล้ว! จะสอบอีก 2 วันข้างหน้า หัวสมองยังว่างปล่าวววววว เครียดขนาดว่าฝันว่าได้ตบคน ซ้อมคน เตะ กระโดดทีบจนลงไปกองกับพื้น (ชีวิตจริงไม่มีแบบนี้หรอก) น่าจะมาจากความเครียดแน่ๆ ถ้าสอบเสร็จแล้ว ส่งรายงานเสร็จแล้ว อิชั้นจะขอเริงร่าแล้วโว้ยยยยยยยยย
November 12

จงภูมิใจในชีวิตและชะตาในชาตินี้

ตื่นมาตอนเช้าวันอาทิตย์ 8.30 น. เพื่อเตรียมไปทำงานสัมภาษณ์นางแบบที่จะขึ้นปกที่ RCA ซึ่งเธอเป็นถึงลูกนายทหารมีเงิน เป็นสมาชิกSport Club ปีละหลายแสน พ่อก็หล่อ แม่ก็สวย บ้านก็รวย ได้ออกอัลบั้มของตัวเอง Perfect ทุกอย่าง....จากนั้นก็ถึงเวลา 13.00 น. ก็รีบตรงดิ่งไปทำบุญร่วมกับเพื่อนๆ ที่เรียนปริญญาโทด้วยกันที่โรงเรียนสอนคนตาบอด ตรงข้ามรพ.พระมงกุฎฯ ซึ่งส่วนหนึ่งที่ไปเพราะเป็นงานช่วยเหลือสังคมที่ อ.อำไพวรรณ คณะจิตฯ ศิลปศาสตร์ มหาลัยเราจัดให้ (แป้งและกิ๊ฟคงเคยเรียนกับเค้า) ไปช่วยเด็กตาบอดด้วยการสอนหนังสือ ไปคุย-เล่นกับเด็กๆ ซึ่งพอได้ถามไถ่จากปากเด็กๆ จึงรู้ว่า พวกเค้าส่วนใหญ่อยู่ที่นี่เป็นเหมือน รร.ประจำ พ่อแม่รับกลับทุกวันมีน้อยคนมากๆ ส่วนใหญ่ปิดเทอมได้กลับที หรืออาจจะไม่มีใครมารับเลย...เด็กเหล่านี้มีจิตนาการและความกวน ความฉลาดเหมือนเด็กปกติที่เราเห็น เค้าแค่มองไม่เห็นเท่านั้นเอง สามารถเดิน-เล่น-แซวเพื่อนได้แบบเฮฮา ไปไหนมาไหนได้เอง แต่สิ่งที่ขาดน่าจะเป็นคนที่คอยมาเล่น ใกล้ชิดด้วย
กลับมาบ้านให้ความรู้สึกเปรียบเทียบกันมา เช้า "คุยกับลูกนายพล โอกาสมากมาย" บ่าย "คุยกับเด็กตาบอดไร้โอกาส" ซึ่งถ้าเค้ามีโอกาสมีหรือที่จะฉลาดหรือเก่งไม่เท่าคนตาปกติ? เราจึงได้เห็นความสามารถของน้องเบิร์ด ที่ออกรายการตี 10 นั่นเอง แล้วก็มานั่งนึกย้อนสภาพของตัวเองว่า...ชั้นโชคดีจัง มีพ่อ แม่ เพื่อน สุขภาพดี มีงาน มีโอกาส กว่าเด็กๆ เหล่านี้มาก...ไอ้ของที่อยากได้ อยากมี อยากดูดี-ผอม-สวย เหมือนคนนั้นคนนี้ อยากเป็นทั้งหลายสารพัด ฯลฯ....ดูจะรกสมองมากเลย ผิดกับเด็กๆ พวกนี้....ทำให้คิดว่าถึงเวลาแล้วหรือยัง ที่เราจะให้อะไรกับสังคมบ้าง? ใครที่กำลังเศร้า+เหงา หมดหวังในชีวิต จงลองไปทำกิจกรรมกับเด็กๆ ดู แต่อย่าไปสมเพช เวทนา สงสารเค้านะ เพราะเค้าจะเป็นครูของคุณต่างหากล่ะ
October 04

ใครเพิ่งได้หนังสือรุ่นบ้าง??หลังจากผ่านไป 2 ปี!

เมื่อวานกลับบ้านไป ปรากฎว่ามีกล่องสีน้ำตาลขนาดปานกลาง+หนักอึ้งกองอยู่บนพื้น...ก็เลยถามหม่าม๊าว่านี่อาราย? เค้าบอกว่าของเรา...จากธรรมศาสตร์ด้วย! ตั้งแต่เรียนจบกรูไม่เคยได้อารายจากมหาลัยอีกเลย นอกจากผลสอบTu-Get ที่ไปสอบมา...เอ...อารายหว่า?...Oh My! It's a หนังสือรุ่น....ผ่านไป 2 ปีแล้วหนา!!!! เพิ่งได้หรือเนี่ย? นี่ลืมไปแล้วนะ กว่ามึงจะส่งให้กรูมึงส่งไปผิดบ้านหรือป่าว (ไม่สิถ้าส่งผิดคงส่งผิดประเทศแหงๆ) ผ่านไป 2 ปีแล้วนะ ย้ำๆ (เสมือนคนเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำ Biopolar Disorder) สิ่งแรกที่คิดคือ...
1.มันไม่ตื่นเต้นแล้วอ่ะ อยู่ในอารมณ์แบบว่ามันผ่านช่วงที่เป็นนักศึกษาจบใหม่มาแล้วนะ
2.หนักเฮียๆๆๆๆๆ ลองยกดูสิเพื่อนๆ รับรองว่ากล้ามขึ้นแหงๆ อ้อ ถ้าหล่นใส่หัวแม่โป้งใครรับรองกระดูกแตกแน่
3.มีรูปกรูอยู่จี๊ดเดียวต้องใช้แว่นขยายส่องๆๆๆๆๆๆๆๆ
....แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ล่ะนะ
 
September 11

กระเพาะครากกกก กินไม่ได้

ตอนนี้สุขภาพกายแย่มาก ดังนี้
1.กระเพาะครากหลังจากเผลอไปกินบุฟเฟ่ต์หนำใจ ทำให้วันต่อมาปวดท้องทั้งวัน กินไรไม่ได้จนล่วงมา 2 วันเต็มก็ยังไม่อยากกินอาราย
2.เป็นแผลในปากถึง 3 แห่ง! เจ็บจิง น่าจะเป็นเพราะนอนไม่พอ โอ๊ย ทรมาน
ข้อทั้ง 2 ที่ได้พูดมานี้ ทำให้ตอนนี้ทรุดโทรมมากๆ ไปชั่งน้ำหนักมาล่าสุด 50.85 กิโลกรัม! ถ้าไม่นับจากตอนไป Summer ที่อังกฤษก็ผอมที่สุดแล้ว...ผอมแบบสุขภาพไม่ดีนี่แย่นะ เพื่อนๆๆๆๆ รักษาสุขภาพด้วยนะค้า อย่าเป็นแบบอีมี่มี่ 
 

picture

Photo 1 of 5
No list items have been added yet.